دانلود مداحی ( سینه زنی شور ) مربوط به مدافعان حرم بصورت مستقیم از سرور سایت رهبران شیعه

ولایت اهل بیت (ع) راز تشهد

در رکعت دوم تمام نمازهاى واجب و رکعت سوم نماز مغرب و رکعت چهارم نماز ظهر و عصر و عشا باید انسان بعد از سجده دوم بنشیند و در حال آرام بودن بدن تشهّد بخواند، و ذکر تشهد بنا بر احتیاط عبارت است از‌‌:

«‌‌اَشْهَدُ اَنْ لااِلهَ اِلاّ اللهُ وَحْدَهُ لاشَریکَ لَهُ وَ اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمّداً عَبْدُهُ وَ رَسولُهُ أللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد‌‌»‌‌.

راز تشهد

اصل تشهد، در معراج به شکل کنونى درآمد، چون وقتى رسول خدا در نماز خواست بپا خیزد، گفته شد: اى محمد بنشین، پیامبر صلى الله علیه و آله نشست، در این هنگام وحى آمد: اى محمد! چون نعمت خویش بر تو ارزانى داشتم نام مرا ببر، از این رو به پیامبر صلى الله علیه و آله الهام شد بگوید: بسم الله و بالله و لا اله الا الله و الاسماء الحسنى کلها لله؛ به نام و کمک خدا، و هیچ خدایى جز خداى یکتا نیست و نامهاى نیک همه از آن خداست. سپس خداوند به او وحى فرمود که اى محمد بر خود و اهل بیت خویش درود بفرست، پیامبر صلى الله علیه و آله گفت: صلى الله على و على اهل بیتى [۱]؛ درود خدا بر من و اهل بیت من.

تاءویل تشهد بنابر آنچه در روایت جابر هست، عبارت است از تجدید ایمان، بازگشت به اسلام، و اقرار به برانگیخته شدن پس از مرگ؛ و تاءویل گفتن درودها گرامى داشت خداى سبحان و بزرگداشت اوست از آنچه ستمگران گفته اند، والحاد پیشگان وصف کرده اند.

همچنان که تکرار سجده ها، اقرار به آغاز آفرینش انسان از خاک و بازگشت به آن و پراکنده شدن و برخاستن از آن است. بنابراین، وقتى نمازگزار براى تشهد مى نشیند، گویا از خوابگاه گور به پا خاسته و به برانگیخته شدن پس از مرگ اقرار مى کند، و در این دنیا – به تعلیم خداوند – از آنچه پس از مرگ و برانگیخته شدن از گور مشاهده کرده، سخن مى گوید.

بنابراین، همان گونه که قرآن داراى تاءویلى است که در روز قیامت خواهد آمد – چنان که خداوند متعال به آن خبر داده [۲]تشهد نیز داراى راز خارجى و تاءویل تکوینى است که در روز قیامت آن راز تجلى مى نماید، زیرا در روز قیامت همه پرده ها بالا مى رود و رازها بر ملا مى شود، چنان که با گسترده شدن نظام حقیقى تومار نظام اعتبارى درهم پیچیده مى شود.

نحوه نشستن در حال تشهد کیفیتى استحبابى است و آن تورک است؛ تورک یعنى بر نشیمن گاه و ران چپ نشستن و پاى راست را بر کف پاى چپ قرار دادن. تاءویل این گونه نشستن – چنان که در روایت کتاب من لا یحضره الفقیه آمده – این است که اللهم امت الباطل و اقم الحق [۳]؛ خدایا باطل را بمیران و حق را بر پا دار. زیرا راست مظهر حق و راستى و چپ کنایه از باطل و دروغ است. مسئله راست و چپ در آداب و سنتها رعایت شده تا کلمه الله همان کلمه برتر باشد، وگرنه انسان مؤ من هر دو پایش مبارک و راست است، چنان که دو دست او نیز خجسته و راست است؛ زیرا او از اصحاب یمین و مبارک است و غیر مؤمن هر دو پا و دستهاى او چپ است. اصل در این راست و چپ، روایتى است در حق خداوند سبحان که هر دو دست خدا راست و مبارک است، با این که خداوند را نه دست است و نه هیچ عضو دیگر؛ زیرا او منزه است از آن که عضوى او را درک کند و حسى او را بیابد.
راز صلوات بر محمد و آل و محمد

چون ولایت اهل بیت علیه السلام تنها علت واسطه براى دوام فیض از ناحیه خدایى است که هیچ چیز و هیچ کس در کار او شریک نیست، از این رو امر شده است که ولایت در تشهد لحاظ شود، چنان که در آغاز نماز فرمان توجه به ولایت آنان علیه السلام آمده است، و همان گونه که اصل نماز، بدون ولایت پذیرفته نمى شود، نماز کسى نیز که درود بر اهل بیت علیه السلام را ترک گوید مردود است، هر چند نمازگزار هم دوست دار اهل بیت باشد. این مطلب از روایت جابر جعفى استفاده مى شود که گفت:

– از امام صادق علیه السلام شنیدم مى فرمود: هر گاه یکى از شما نماز گزارد و ذکر صلوات بر محمد و آل محمد را فراموش کند، با نمازش راهى به جز راه بهشت را طى کرده، و اساسا نمازى که در آن ذکر محمد و آل محمد نباشد، پذیرفته نمى شود؛ اذا صلى احدکم فنسى ان یذکر محمدا و آله فى صلاته، سلک بصلاته غیر سبیل الجنه و لا تقبل صلاه الا ان یذکر فیها محمد و آل محمد علیه السلام. [۴]

– از پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله روایت شده که فرمود: هر کس نمازى بگزارد و در آن بر من و اهل بیت من صلوات نفرستد، نمازش پذیرفته نیست؛ من صلى صلاه لم یصل فیها على و على اهل بیتى لم تقبل منه. [۵]

– در روایت زراره از امام صادق علیه السلام نقل شده که پرداخت زکات فطره، متمم روزه است، مانند صلوات بر پیامبر صلى الله علیه و آله که سبب تمامیت نماز است [۶] و چون صلوات بر پیامبر صلى الله علیه و آله بدون صلوات بر اهل بیت او ناقص است، از این رو صلوات بر همگى آنان (پیامبر و اهل بیت) سبب کمال و تمام نماز است؛ همان گونه که اسلام با ولایت کامل شد و نصاب نعمت خداوندى با آن تمام گردید و – بنابر آنچه از آیه ۳ سوره مائده استفاده مى شود – اسلام ولایى خشنودى خداى سبحان را فراهم مى کند. [۷]

پی نوشت :
[۱]. جامع احادیث الشیعه، ج ۵، ص ۳۳۹، ح ۳۳۴۳.
[۲]. سوره اعراف، آیه ۵۳.
[۳]. جامع احایث الشیعه، ج ۵، ص ۳۴۰.
[۴]. جامع احادیث الشیعه، ج ۵، ص ۳۳۵.
[۵]. همان، ص ۳۳۷.
[۶]. همان، ص ۳۳۶.
[۷]. الیوم الکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتى و رضیت لکم الاسلام دینا؛ سوره مائده، آیه ۳ .


 فرآوری و تنظیم مطلب : سایت رهبران شیعه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code